Reisverhalen: Kennismaking met stage
Hallo
Zoals sommige weten heb ik een huisje gehuurd op het domein van mijn stageplaats, ik heb de afgelopen dagen de kinderen waarmee ik ga werken al veel gezien maar had tot vandaag geen kennis met hen gemaakt. Het was dus tijd om daar verandering in te brengen dus! Gisteren had ik een afspraak met mijn stagebegleider en de directie van Stichting Prasoro, zij legde mij uit wat er van mij verwacht werd en hoe de komende weken er gaan uitzien. De eerste 3 weken moet ik elke week 1 huisje (met de kinderen en de moeders) observeren (er zijn in totaal 3 huisjes = 19 kinderen en 4 moeders). Nadien maak ik samen met Elke en Tamara van de kinderen en moeders een persoonlijk ontwikkelingsplan en gaan we de weken daarna deze behandelingsplannen in praktijk toepassen.
Vandaag had ik mijn eerste stagedag (in het huisje waar 6 jongens wonen van 6 tot 15j). Aangezien de kinderen hierop staan om 05.00 uur omdat de schoolbus hun komt halen om 06.30 moeten ook wij vroeg opstaan! Diegene die mij kennnen, zullen wel weten dat dit voor mij zeeeeeer vroeg is, maar het is mij toch gelukt. Gelukkig moeten we niet elke dag zo vroeg opstaan, soms beginnen we pas om 12h. Ik ben dus begonnen om 5h en mocht terug nr huis gaan om 07.30 omdat de moeder nog eventjes ging rusten. Nu heb ik dus weer even tijd om een berichtje te schrijven voor ik om 11h terug naar daar ga.
Ik was deze morgen eerlijk gezegd een beetje in shock toen ik zag hoe alles daar in zijn werk ging. Het gaat er heel anders aan toe dan in België! De moeder (of tante zoals zij genoemd wordt door de kinderen) zit al al van 'smorgens vroeg te roepen op de kinderen, de jongens beginnen het huis te borstelen en te dweilen(met een t-shirt!), ze doen de was, ze waren aan het strijken... ondertussen maakte de moeder met 3 eieren lunch voor de 6 kinderen. Ik vond het even moeilijk om dit allemaal te zien, waarschijnlijk is het een normale zaak hier in Suriname maar ik moet er toch nog even aan wennen om zo'n jonge kinderen dit te zien doen. Het is wel mooi om te zien hoe de oudere kinderen voor de kleinere zorgen en hen helpen. Verder kan ik nog niet veel zeggen over de stage, maar in volgend berichtje meer hierover.
Gisteren zijn we ook een fiets gaan kopen omdat we nog wel eventjes van het centrum verwijderd liggen en omdat het ook makkelijker is om naar de winkel te gaan met de fiets. In de stad zijn we ook een hangmat gaan kopen en een muskietennet voor de hangmat omdat we dit weekend naar Bergendal en naar Klaaskreek gaan; daar gaan we buiten overnachten. Vol geladen met 7 hangmatten, 7 muskietennetten en touw verdeel over 3 fietsen zijn we dan van het centrum terug naar huis gefiets. Onderweg voelde ik dat mijn band raar deed, en enkele minuten later kreeg ik een klapband 
! Ik heb dus nog 1/3 van de weg te voet moeten afleggen met de fiets aan de hand en nog steeds zwaar geladen met de hangmatten. Niet zo fijn als je net een nieuwe fiets hebt gekocht. Gelukkig kan en wil een jongen hier op de stage mijn band maken, ik moet enkel nog een repartiekit gaan kopen bij de chinees. Gisterenavond dachten we ook eens te wassen, maar toen we water in het wasmachine deden bleek deze stuk te zijn, al het water liep er langs onder terug uit! We hadden gisteren dus niet zo veel geluk.
Dinsdagavond is Sien langsgeweest met haar surinaamse vriend Ruben, die hier touroperator is! Heel handig, zo weten we direct welke plekjes we zeker moeten zien en kunnen we dit bij iemand betrouwbaar boeken. Ook hij zorgt voor de trip naar Bergendal dit weekend. Daar gaan we kajakken, deathride doen, wandelen, zwemmen ... ook zorgen zij voor het eten en de drank. Ik kijk er absoluut naar uit! Maandag krijgen jullie hierover een nieuw berichtje én foto's !!!!!
Tijd om af te sluiten en weer eens aan de slag te gaan.
Ps: om de zoo hier te vervolledigen, we hebben ondertussen ook vleermuizen, een dode slang, een kikker, een muis en papegaaien gezien 
vorig verhaal
